5 σχόλια στο ... Αντίο Φίλε

  1. Μ.Τ. says:

    https://www.youtube.com/watch?v=FiIu0-5BeVw

    «Όσο υπάρχει τράπουλα
    θα βγαίνουνε ρηγάδες
    κι όσο υπάρχουν δάσκαλοι
    θα βγαίνουν μαθητάδες»…

    Καλό σου ταξίδι Γιώργο φίλε μου και -εν πολλοίς- δάσκαλέ μου…

  2. Δ.Γ.Νικολοπούλου says:

    ΑΝΤΙ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥ
    H είδηση του αδόκητου θανάτου σου με σόκαρε λίγο περισσότερο από την πρώτη επικοινωνία μαζί σου. Γιατί από πολύ πριν σε γνωρίσω το “Λιόσης” πλανιόταν στην πόλη σχεδόν σαν όνομα γκουρού της τοπικής πολιτικής και κοινωνικής πραγματικότητας ! Η γνωριμία μαζί σου ήταν σαν…μύηση στον γλυκόπικρο κόσμο της ενασχόλησης με τα κοινά !
    Λυπάμαι που δε σε χαιρέτησα, λυπάμαι που δεν ήπιαμε εκείνο το τσιπουράκι, που όλο σχεδιάζαμε, που δε μου έδωσες τη συνταγή της περίφημης μαϊντανοσαλάτας σου…Λυπάμαι που δεν έτρεξα να σε προλάβω για μια καλημέρα την τελευταία φορά που σε είδα, που σε είδα μόνο από μακριά, να χάνεσαι προς το κέντρο της Φιλαδέλφειας, πάντα στο κέντρο της εσύ…
    Γιώργο, σήμερα, φεύγοντας, μας υποχρέωσες σε άλλη μια “άσκηση θάρρους”, όπως συνήθιζες να λες. Σήμερα που όλοι σε αποκαλούν φίλο. Μα μη βιαστείς να σκεφτείς πως υποκρίνονται! Το ψυχανεμίζεσαι ότι το εννοούν! Άνθρωπος ευφυέστατος, με ισχυρή προσωπικότητα και χιούμορ, ήσουν στ’ αλήθεια φίλος σε όσων σε γνώρισαν τις καρδιές. Κι όπως συμβαίνει συνήθως στις ισχυρές προσωπικότητες, έκρυβες επιμελώς μια πεισματάρα παιδικότητα, που αντλεί απόλαυση κι απ’ τις χαρές αλλά κι από τις διαφωνίες και τις …εποικοδομητικές έριδες!
    Λίγο σε γνώρισα. Αλλά μου επέτρεψες να δω -από μια χαραμάδα του σπάνιου μα πηγαίου γέλιου σου – πίσω από τον αγωνιστικό δημοσιογράφο τον αγωνιούντα άνθρωπο! Και κυρίως τον απερίγραπτα στοργικό και περήφανο πατέρα! Μεταξύ σοβαρού και αστείου εξομολογήθηκες κάποτε πως θα ήθελες να δεις τον υπέροχο γιο σου Δήμαρχο. Εύχομαι ολόψυχα να τον δεις και ακόμη πιο επιτυχημένο! Και κυρίως ευτυχισμένο! Από εκεί που τώρα βρίσκεσαι. Εκεί που δεν ξεχωρίζουν δημοτικές παρατάξεις, δεξιοί και αριστεροί, βάζελοι και χανουμάκια, αλεπούδες και γουναράδες…Στους κήπους όπου ίπτανται μαζί με τους αγγέλους, ελεύθεροι πια, και οι αίγαγροι…
    Καλό σου ταξίδι,Γιώργο! Σα να σ’ακούω να λες :” Καλή αντάμωση,βρε παιδιά” !

  3. Γιάννης Ζαμπετάκης says:

    Φίλε Γιώργο,

    Πραγματικά δεν μπορώ να πιστέψω ότι πρέπει να σου από εδώ…”Καλό σου Ταξίδι”.

    Πραγματικά συγκλονισμένος με τα τραγικά νέα του χαμού σου…

    Πραγματικά πικραμένος που η Πόλη μας έχασε τόσο πρόωρα μια αξιόμαχη πένα, μια κοφτερή ματιά αλλά πάνω απ΄όλα έναν ΆΝΘΡΩΠΟ (όλα τα γράμματα κεφαλαία) που πάντα μπορούσε να ξεχωρίσει τον φίλαθλο από τον οπαδό, τον σκεπτόμενο από τον υποτακτικό, το κομματικό από το Αληθινό.

    Κρατώ στην μνήμη μου την περίοδο που έγραφα για την Εφημερίδα σου, μια περίοδο που είχαμε διαφωνίες αλλά απόλυτο σεβασμό ο ένας στον άλλον.

    Αλλά πάνω από όλα, κρατώ τα λόγια που έγραψες για μένα όταν κινδύνεψε η ζωή μου τον Δεκέμβρη του 2014… Τότε που δίδαξες στους νυν άρχοντες της Πόλης μας τι εστί Ήθος!

    Καλό σου Ταξίδι, Φίλε Γιώργο.

    Γιάννης Ζαμπετάκης
    Ιρλανδία

  4. Ιωάννης Νοταράς says:

    Ήσουν ένας από αυτούς που μετά τον Ντίνο, τον Βασίλη και πριν τον Διαμαντή και τον Σπύρο εμπιστεύτηκαν την πένα μου και ύστερα από την θητεία μου στον «Φίλαθλο» επέστρεψα σε αυτό που αγάπησα από μικρό παιδί, το σπούδασα και εργάστηκα πάνω σε αυτό για έξι χρόνια… Στην δημοσιογραφία.

    Στην πρώτη μας συνάντηση στο «1927» παραμονές Πρωτοχρονιάς βρήκαμε δύο κοινά στοιχεία κι αμέσως δέσαμε. Την αγάπη μας για τον Παναθηναϊκό και την Βενετία.

    Πολλοί ήταν εκείνοι που με …πυροβόλησαν όταν αρθρογράφησα για πρώτη φορά στο «Επιτέλους». Είτε πίσω από τα ανώνυμα σχόλια, είτε πίσω από τα ψευδώνυμα, είτε face to face. Ακόμη κι όταν κατηγορήθηκα πως με έβαζες να πηγαίνω στα Δημοτικά Συμβούλια με κάποιο χαρτζιλίκι για να σου μεταφέρω τα νέα. Κι όμως… Εσύ όμως δεν έπαψες ακόμη και στο τελευταίο μου άρθρο στην εφημερίδα σου να μου λες: «Συνέχισε. Όσο περισσότερο φως εκπέμπεις, τόσο πιο πολύ σε πολεμούν…».

    Είχες τον τρόπο σου να πείθεις τον άλλον ακόμη και λάθος να ήσουν. Πολλές φορές ερχόσουν σε κόντρα με την γυναίκα μου, όταν εκείνη υπεράσπιζε τους πρώην «φίλους» μου και της έλεγες με αυστηρό ύφος «Αλέκα, πάψε».

    Φίλο δεν μπορώ να σε χαρακτηρίσω, δεδομένου πως πλέον απέκτησες πολλούς… Ξαφνικά όλοι τους έγιναν οι φίλοι του Γιώργου του Λιόση. Έβγαλαν από το λεξικό τους την λέξη «ανθρωπιά» και την μασάνε σαν καραμέλα.

    Στην τελευταία μας συνάντηση, έξω από το «Flocafe» επί της Φαναρίου μου είχες πει: «Όλα καλά και άγια, αλλά έχεις κάνει ένα μεγάλο λάθος». Και σου απάντησα: «Πες μου έναν στην πόλη που ζούμε, που δεν έχει κάνει λάθη». Χαμογέλασες, με χτύπησες στο μάγουλο και έφυγες.

    Καλό ταξίδι και καλό Παράδεισο Γιώργο. Να δώσεις χαιρετίσματα σε όλα τα αγαπημένα μου πρόσωπα εκεί που πας. Συνέχισε να γράφεις τα «Κρι-Κρι» σου κι ας πονάει ορισμένους. Δεν θα σου πω καλή αντάμωση. Θα σου πω ότι μου έγραφες στην τελευταία σου κουβέντα στα μηνύματά μας «ΜΛΜ»…!!!

  5. Λίνος Κουντουράς says:

    Λιόσης 2.2.16
    Μεγάλη η απώλεια του Γιώργου Λιόση για την Φ/Χ. Για πολλά χρόνια ήταν η πηγή ενημέρωσής μας για τα τεκταινόμενα στο Δήμο μας. Με δηκτικό χιούμορ και μαχητική διάθεση επηρέαζε συχνά τις εξελίξεις, ενώ μας έδινε και μια ευκαιρία για να ακουστεί και η δική μας φωνή. Για όλα αυτά μας έλειψε πολύ το ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, όταν τελευταία άρχισαν να αραιώνουν τα τεύχη του. Ελπίζουμε να υπάρξει η συνέχεια, όπως πολύ θα το ήθελε και ο Γιώργος, αλλά και για να παραμείνει η παρουσία του για πάντα κοντά μας. Λίνος Κουντουράς

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Set your Twitter account name in your settings to use the TwitterBar Section.

Ημερολόγιο Δημοσιεύσεων

February 2016
M T W T F S S
« Jan    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
29